Artykuł

W ramach zorganizowanej akcji Pani Małgorzata Stokfisz, mama ucznia z cukrzycą przygotowała i omówiła prezentację multimedialną oraz pokazała wyposażenie osoby chorej na cukrzycę. Uczniowie dowiedzieli się, cukrzyca może być typu I (najczęściej ujawnia się w dzieciństwie lub w okresie dojrzewania, w tym typie choroby trzustka nie produkuje insuliny) i typu II (najczęściej występuje u osób starszych, ten typ cukrzycy związany jest z historią rodziny, czyli z dziedziczeniem, ale też głównie z brakiem aktywności fizycznej oraz niezdrowym odżywianiem). Ponadto podczas zajęć Pani Małgorzata wyjaśniała co to jest hiperglikemia i hipoglikemia, co to jest glukometr, glukagon, sensor czy pompa insulinowa. Podczas zajęć uczniowie mogli zobaczyć, jak należy pomóc kolegom z cukrzycą w przypadku utraty przytomności. Chętni nauczyciele mogli zmierzyć poziom cukru.

Było nam bardzo miło gościć także Panią Grażynę Kupczak, pielęgniarkę szkolną, która podczas swojej prelekcji zwróciła szczególną uwagę na zdrowe odżywianie, omówiła piramidę żywienia, a także przekazała cenne wskazówki, jak dbać o nasze zdrowie.

Tego dnia w geście solidarności uczniowie i nauczyciele ubrani byli na niebiesko - kolor ten jest symbolem cukrzycy. Został on wprowadzony w 2006 roku, aby nadać cukrzycy wspólną tożsamość. Po prelekcjach nasi „bohaterowie” zaangażowali się w kampanię medialną wręczając całej społeczności szkolnej ulotki na temat cukrzycy.

Bardzo serdecznie dziękujemy rodzicom i naszym uczniom za udział w tak ważnym wydarzeniu, przekazane materiały edukacyjne, cukierki i lizaki bez cukru, zaangażowanie i wsparcie w podnoszeniu świadomości na temat cukrzycy.

Jesteśmy przekonani, że była to piękna i wartościowa lekcja empatii, życzliwości, tolerancji i solidarności wobec kolegów z cukrzycą.

Światowy Dzień Cukrzycy przygotowały Pani Aleksandra Marciniak oraz Pani Monika Pilarska.

Poniżej przedstawiamy Apel naszych cukrzyków:

Jesteśmy koło Was i jesteśmy chorzy na cukrzycę typu I. Chorujemy nie dlatego, że jedliśmy cukierki, słodycze, nie dlatego, że piliśmy soki …Chorujemy bo nasze organizmy się pomyliły. Nie mieliśmy na to wpływu, a tak się stało.

Nauczycielu, kolego, koleżanko!,

gdy zauważysz: że dziwnie się zachowujemy, że nie możesz nawiązać z nami kontaktu, że tracimy równowagę, że jesteśmy senni, że jest nam słabo zawołaj dorosłego i podaj nam sok. Prawdopodobnie spadł nam cukier!